Czytania na Niedziel i 安i皻a

II Niedziela Wielkiego Postu

 


(Mt 17, 5)
Z ob這ku 鈍ietlanego odezwa si g這s Ojca: " To jest m鎩 Syn umi這wany, Jego s逝chajcie".


 

 

(Rdz 15, 5-12. 17-18)
B鏬, poleciwszy Abramowi wyj嗆 z namiotu, rzek: "Sp鎩rz na niebo i policz gwiazdy, je郵i zdo豉sz to uczyni"; potem doda: "Tak liczne b璠zie twoje potomstwo". Abram uwierzy i Pan poczyta mu to za zas逝g. Potem rzek do niego: "Ja jestem Pan, kt鏎y ciebie wywiod貫m z Ur chaldejskiego, aby ci da ten oto kraj na w豉sno嗆". A na to Abram: "O Panie, m鎩 Bo瞠, jak b璠 m鏬 si upewni, 瞠 otrzymam go na w豉sno嗆?" Wtedy Pan rzek: "Wybierz dla Mnie trzyletni ja這wic, trzyletni koz i trzyletniego barana, a nadto synogarlic i go喚bic". Wybrawszy to wszystko, Abram poprzer帳ywa je wzd逝 na po這wy i przer帳ane cz窷ci u這篡 jedn naprzeciw drugiej; ptak闚 nie porozcina. Kiedy za do tego mi瘰a zacz窸o zlatywa si ptactwo drapie積e, Abram je odp璠zi. A gdy s這鎍e chyli這 si ku zachodowi, Abram zapad w g喚boki sen i opanowa這 go uczucie l瘯u, jak gdyby ogarn窸a go wielka ciemno嗆. A kiedy s這鎍e zasz這 i nasta mrok nieprzenikniony, ukaza si dym jakby wydobywaj帷y si z pieca i ogie niby gorej帷a pochodnia i przesun窸y si mi璠zy tymi po這wami zwierz徠. Wtedy to w豉郾ie Pan zawar przymierze z Abramem, m闚i帷: Potomstwu twemu daj ten kraj, od Rzeki Egipskiej a do rzeki wielkiej, rzeki Eufrat".


(Ps 27 (26), 1bcde. 7-8. 9abc. 13-14)
REFREN: Pan moim 鈍iat貫m i zbawieniem moim


Pan moim 鈍iat貫m i zbawieniem moim,
kogo mia豚ym si l瘯a?
Pan obro鎍 mego 篡cia,
przed kim mia豚ym czu trwog?


Us造sz, Panie, kiedy g這郾o wo豉m,
zmi逝j si nade mn i mnie wys逝chaj.
O Tobie m闚i serce moje:
"Szukaj Jego oblicza!"
B璠 szuka oblicza Twego, Panie.


Nie zakrywaj przede mn swojej twarzy,
nie odtr帷aj w gniewie Twego s逝gi.
Ty jeste moj pomoc,
wi璚 mnie nie odrzucaj.


Wierz, 瞠 b璠 ogl康a dobra Pana
w krainie 篡j帷ych.
Oczekuj Pana, b康 m篹ny,
nabierz odwagi i oczekuj Pana.


(Flp 3, 17 – 4, 1)
Bracia, b康嬈ie wszyscy razem moimi na郵adowcami i wpatrujcie si w tych, kt鏎zy tak post瘼uj, jak tego wz鏎 macie w nas. Wielu bowiem post瘼uje jak wrogowie krzy瘸 Chrystusowego, o kt鏎ych cz瘰to wam m闚i貫m, a teraz m闚i z p豉czem. Ich losem – zag豉da, ich bogiem – brzuch, a chwa豉 – w tym, czego winni si wstydzi. To ci, kt鏎ych d捫enia s przyziemne. Nasza bowiem ojczyzna jest w niebie. Stamt康 te jako Zbawcy wyczekujemy Pana Jezusa Chrystusa, kt鏎y przekszta販i nasze cia這 poni穎ne w podobne do swego chwalebnego cia豉 t moc, jak mo瞠 On tak瞠 wszystko, co jest, sobie podporz康kowa. Przeto, bracia umi這wani, za kt鏎ymi t瘰kni – rado軼i i chwa這 moja! – tak trwajcie mocno w Panu, umi這wani!


(Mt 17, 5)
Z ob這ku 鈍ietlanego odezwa si g這s Ojca: " To jest m鎩 Syn umi這wany, Jego s逝chajcie".


(π 9, 28b-36)
Jezus wzi掖 z sob Piotra, Jana i Jakuba i wyszed na g鏎, aby si modli. Gdy si modli, wygl康 Jego twarzy si odmieni, a Jego odzienie sta這 si l郾i帷o bia貫. A oto dw鏂h m篹闚 rozmawia這 z Nim. Byli to Moj瞠sz i Eliasz. Ukazali si oni w chwale i m闚ili o Jego odej軼iu, kt鏎ego mia dope軟i w Jeruzalem. Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy si ockn瘭i, ujrzeli Jego chwa喚 i obydwu m篹闚, stoj帷ych przy Nim. Gdy oni si z Nim rozstawali, Piotr rzek do Jezusa: "Mistrzu, dobrze, 瞠 tu jeste鄉y. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Moj瞠sza i jeden dla Eliasza". Nie wiedzia bowiem, co m闚i. Gdy jeszcze to m闚i, pojawi si ob這k i os這ni ich; zl瘯li si, gdy weszli w ob這k. A z ob這ku odezwa si g這s: "To jest Syn m鎩, Wybrany, Jego s逝chajcie!" W chwili gdy odezwa si ten g這s, okaza這 si, 瞠 Jezus jest sam. A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie opowiedzieli o tym, co zobaczyli