Strona G堯wna

 

 

XI Niedziela Zwyk豉

17.06.2018 r.

 


 

Ziarnem jest s這wo Bo瞠, a siewc jest Chrystus, ka盥y, kto Go znajdzie, b璠zie 篡 na wieki.

 

 


 

 

(Mk 4, 26-34)

Jezus m闚i do t逝m闚: "Z kr鏊estwem Bo篡m dzieje si tak, jak gdyby kto nasienie wrzuci w ziemi. Czy 酥i, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kie趾uje i ro郾ie, sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw 寮嬌這, potem k這s, a potem pe軟e ziarno w k這sie. Gdy za plon dojrzeje, zaraz zapuszcza sierp, bo pora ju na 積iwo". M闚i jeszcze: "Z czym por闚namy kr鏊estwo Bo瞠 lub w jakiej przypowie軼i je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy si je wsiewa w ziemi, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje si wi瘯sze od innych jarzyn; wypuszcza wielkie ga喚zie, tak 瞠 ptaki podniebne gnie盥膨 si w jego cieniu". W wielu takich przypowie軼iach g這si im nauk, o ile mogli j rozumie. A bez przypowie軼i nie przemawia do nich. Osobno za obja郾ia wszystko swoim uczniom.

 

 

 

Gdy przychodzimy po ca造m tygodniu pracy w niedziel na Msz 鈍i皻, B鏬 chcia豚y ten czas wykorzysta, daj帷 nam jak najwi璚ej. To w豉郾ie tutaj On, Siewca, b璠zie chcia sia swoje s這wo w naszych sercach. On wie, 瞠 niekt鏎zy z nas s jak gleba 篡zna, niekt鏎zy jak gleba piaszczysta, a inni to po prostu kamienie. Jednak Boski Siewca si nie m璚zy, sieje swoje ziarno we wszystkich i oczekuje, 瞠 wydamy plony. Stawajmy si przed Nim najlepsz gleb, na jak nas sta, pozw鏊my, 瞠by zasiane dzisiaj s這wo mog這 w nas przynosi jak najbogatsze plony.


ks. Adam Rybicki, "Oremus" czerwiec 2006, s. 89

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 


 

 



  

Licznik odwiedzin: Liczniki odwiedzin


(π 12,13-21)
Kto z t逝mu rzek do Jezusa: Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, 瞠by si podzieli ze mn spadkiem. Lecz On mu odpowiedzia: Cz這wieku, kt騜 Mi ustanowi s璠zi albo rozjemc nad wami? Powiedzia te do nich: Uwa瘸jcie i strze盧ie si wszelkiej chciwo軼i, bo nawet gdy kto op造wa [we wszystko], 篡cie jego nie jest zale積e od jego mienia. I opowiedzia im przypowie嗆: Pewnemu zamo積emu cz這wiekowi dobrze obrodzi這 pole. I rozwa瘸 sam w sobie: Co tu pocz望? Nie mam gdzie pomie軼i moich zbior闚. I rzek: Tak zrobi: zburz moje spichlerze, a pobuduj wi瘯sze i tam zgromadz ca貫 zbo瞠 i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby d鏏r, na d逝gie lata z這穎ne; odpoczywaj, jedz, pij i u篡waj! Lecz B鏬 rzek do niego: G逝pcze, jeszcze tej nocy za膨daj twojej duszy od ciebie; komu wi璚 przypadnie to, co przygotowa? Tak dzieje si z ka盥ym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem.